Omnibus życzy Ci miłego dnia!

wczytywanie…

Asystent odpowiada wyłącznie na podstawie Bazy Wiedzy w Reksiu.

Pod każdą odpowiedzią znajdziesz numery artykułów źródłowych do weryfikacji odpowiedzi.
Po otrzymaniu odpowiedzi, oceń ją jako poprawną lub błędną. Pozwoli to Omnibusowi się uczyć.
Jeśli odpowiedź jest błędna lub niepełna, skorzystaj z funkcji „dodaj uwagę”. Na podstawie Twoich uwag zaktualizujemy bazę wiedzy.
Wszyscy użytkownicy mają dostęp do wszystkich konwersacji z Omnibusem.

Rozmowy zespołu wczytywanie…

Skąd Omnibus bierze odpowiedzi

Z trzech źródeł i tylko z nich. Nie przegląda internetu ani nie korzysta z wiedzy ogólnej. Jeśli czegoś nie ma w tych źródłach, mówi o tym wprost, zamiast zgadywać.

Baza Wiedzy w Reksiu — procedury, zasady, dokumenty. Odpowiada na pytania „jak” i „na jakich zasadach”.
Grafik usług — arkusz z informacją, kto wykonuje którą usługę i w której placówce. Odpowiada na „kto” i „gdzie”.
Strona drteraz.pl i usg.drteraz.pl — nazwy, ceny i dostępność szczepień, badań laboratoryjnych i USG. Odpowiada na „ile kosztuje”.

Bazę wiedzy widzi całą naraz przy każdym pytaniu, nie wyszukuje kilku pasujących artykułów. Dzięki temu nie gubi informacji rozsianej po kilku artykułach, ale też znaczy to, że artykuł sprzeczny z innym realnie psuje odpowiedzi — bot pokaże wtedy oba i zaznaczy rozbieżność.

Kto wykonuje daną usługę

Omnibus korzysta z arkusza uprawnień personelu. Cztery rzeczy warto o nim wiedzieć, bo wpływają na to, co usłyszysz:

To uprawnienia, nie kalendarz. Arkusz mówi, kto może wykonać usługę — nie kto ma dziś dyżur albo wolny termin. Omnibus zawsze odsyła po termin do systemu zapisów.
Jedna osoba, kilka placówek, różne uprawnienia. Ta sama osoba może w jednej przychodni wykonywać kilkanaście usług, a w drugiej jedną. Dlatego Omnibus zawsze podaje placówkę przy nazwisku i nigdy nie przenosi uprawnienia z jednego miejsca do drugiego.
Pusta komórka to nie „nie”. Gdy w arkuszu nikt nie wypełnił pola, Omnibus mówi „brakuje wpisu”, a nie „ta osoba tego nie wykonuje”. Jeśli chcesz jednoznacznej odmowy, wpisz w arkuszu „Nie”.
Usługa bez obsady. Jeśli nikt nie ma zaznaczonego „Tak”, Omnibus powie to wprost, zamiast kogokolwiek podstawiać.

Ceny

Rezerwacja przez stronę jest tańsza niż telefoniczna i niż zapisanie się na miejscu. To najważniejsza rzecz o cenach: pomyłka kosztuje pacjenta prawdziwe pieniądze przy kasie.

Cena, którą Omnibus zna ze strony, to cena rezerwacji online. Cena w punkcie jest w Reksiu, w artykule „B3 - Opisy badań", w polu „Cena w punkcie" — na przykład ALT to 18 zł online i 20 zł w punkcie.

Dlatego Omnibus nigdy nie poda kwoty bez powiedzenia, którego kanału dotyczy. Jeśli z pytania nie wynika, czy pacjent rezerwuje przez stronę, czy dzwoni — poda obie ceny. Warto więc od razu napisać mu, jak pacjent się zapisuje.

Gdy badania nie ma w artykule „B3 - Opisy badań", Omnibus powie, że zna tylko cenę online, i każe potwierdzić cenę w punkcie. Nie wylicza narzutu sam — nie ma reguły, z której mógłby to zrobić.

Przy rozbieżności między stroną a Reksiem — w obrębie tego samego kanału — obowiązuje cena ze strony. Powód jest prosty: pacjent widzi tę cenę przed rozmową i o niej mówi, więc rejestracja musi podawać tę samą kwotę.

Omnibus nie przemilcza rozbieżności — poda cenę ze strony i osobno zaznaczy, że artykuł podaje inną i wymaga aktualizacji. Potraktuj to jako sygnał do zgłoszenia poprawki.

Pierwszeństwo dotyczy wyłącznie cen. Procedury, zasady kwalifikacji i wymagane dokumenty rozstrzyga baza wiedzy — strona jest materiałem dla pacjenta, a nie instrukcją dla rejestracji.

Cenę widełkową („od 150 zł”) Omnibus oznaczy jako nieostateczną. Gdy na podstronie było kilka różnych kwot, poda cenę, ale każe potwierdzić ją na stronie.

Ze strony pobierane są tylko nazwy, ceny i dostępność. Opisy chorób są świadomie pomijane — Omnibus i tak nie udziela porad medycznych.

Czego Omnibus NIE widzi w artykule

To najczęstsza przyczyna odpowiedzi „nie ma tego w bazie" przy artykule, który wyraźnie temat opisuje.

Obrazków i zrzutów ekranu. Zamiast obrazka Omnibus widzi samą ścieżkę do pliku, bez żadnego opisu. Cennik czy instrukcja wklejona jako zrzut ekranu jest dla niego pusta. W bazie jest 55 takich obrazków w 24 artykułach.
Treści za odnośnikami. Omnibus widzi adres, ale go nie otwiera. W bazie jest 161 odnośników, z czego 61 prowadzi do Dokumentów i Dysku Google — wszystko, co jest tylko tam, jest dla niego niewidoczne.
Załączników i plików dołączonych do artykułu.

Wniosek praktyczny: jeśli informacja ma być dostępna przez Omnibusa, musi być napisana tekstem w artykule. Odnośnik i obrazek mogą zostać jako uzupełnienie dla człowieka.

Aktualność

Omnibus sam sprawdza Reksia raz w tygodniu, w poniedziałek o 7:00, i pobiera nową treść, gdy cokolwiek się zmieniło. Tak samo odświeżany jest grafik usług i cennik ze strony.

Dlaczego tak rzadko: każde pobranie nowej treści unieważnia pamięć podręczną modelu, a jej odbudowa kosztuje tyle, co około dwadzieścia pytań. Gdy ktoś poprawia artykuły na raty, sprawdzanie co kwadrans płaciło tę cenę po każdej poprawce. Raz w tygodniu seria poprawek kosztuje jeden raz.

Zmiana potrzebna od zaraz — nowa cena, zmiana kadrowa, poprawiona procedura — wchodzi przyciskiem „Odśwież bazę" na dole tej zakładki. Najlepiej kliknąć go raz, po skończeniu wszystkich poprawek, a nie po każdej z osobna. Po odświeżeniu Omnibus od razu rozgrzewa pamięć podręczną, żeby pierwsze pytania po zmianie nie czekały i nie płaciły za to podwójnie.

Data ostatniego pobrania jest na górze ekranu. Przy każdym odświeżeniu zapisujemy datowaną kopię całej bazy. To jedyna historia zmian artykułów, jaka istnieje — Reksio jej nie prowadzi, poprawiony artykuł nadpisuje poprzedni bez śladu.

Co daje oznaczenie „Trafna" / „Błędna"

Warto powiedzieć wprost, bo intuicja podpowiada coś odwrotnego: ocena nie uczy Omnibusa. Nie ma on pamięci między rozmowami, a odpowiedzi bierze wyłącznie ze źródeł opisanych wyżej. Kliknięcie „Błędna" samo z siebie nie sprawi, że następnym razem odpowie inaczej.

Ocena robi trzy rzeczy, wszystkie po stronie ludzi:

Tworzy kolejkę pracy. Panel filtruje po „Błędna", więc powstaje lista odpowiedzi do sprawdzenia, zamiast czytania wszystkich rozmów.
Uruchamia poprawkę bazy. Uwaga dopisana do błędnej odpowiedzi trafia do Super Administratora i to ona prowadzi do zmiany artykułu. Poprawiony artykuł to jedyna droga, żeby odpowiedź zmieniła się na stałe.
Pokazuje dziury w bazie. Kilka „Błędnych" przy jednym temacie zwykle znaczy, że artykuł jest niejasny albo go nie ma — a nie że Omnibus zawiódł.

Ocenianie jest dobrowolne, ale bez niego nikt nie dowie się o błędzie: Omnibus nie wie, że się pomylił.

Zgłaszanie i zatwierdzanie poprawek

Każdy użytkownik ocenia odpowiedzi i dodaje uwagi. Uwaga to zgłoszenie poprawki do bazy wiedzy.
Super Administrator zatwierdza zgłoszenia.
Uwaga powinna mówić, co jest nie tak i jak ma być, a nie tylko że odpowiedź jest zła. Zgłoszenie „źle" nie daje się zamienić na poprawkę.
Uwagi znikają razem z rozmową, po 30 dniach. Oceny zostają.

W zakładce Poprawki Super Administrator klika „Przeanalizuj" przy uwadze. Omnibus czyta ją w kontekście całej bazy i przygotowuje gotową, przeredagowaną treść artykułu wraz z opisem, na czym zmiana polega. Zostaje decyzja: Akceptuj albo Odrzuć.

Akceptacja nadpisuje treść artykułu w Reksiu — nie dopisuje na końcu i nie tworzy osobnego artykułu. Przed każdym zapisem odkładamy dokładną kopię artykułu sprzed zmiany; to jedyna droga cofnięcia, bo Reksio nie prowadzi historii.

Model nigdy nie widzi obrazków — przed analizą podmieniamy je na znaczniki, a przy zapisie wstawiamy oryginały bajt w bajt. Gdyby którykolwiek zginął albo się zdublował, zapis jest wstrzymywany. Bez tego Reksio skasowałby załączniki bezpowrotnie.

Zapis jest wstrzymywany także wtedy, gdy ktoś zmienił artykuł po przygotowaniu propozycji — żeby nie nadpisać cudzej pracy.

Model nie dopisuje faktów z własnej wiedzy: cen, godzin, numerów ani terminów. Przy uwadze zbyt ogólnej, żeby napisać z niej konkretną zmianę, odmawia zamiast zgadywać. Mimo to przeczytaj propozycję przed zatwierdzeniem — 95 ze 140 artykułów jest publicznych dla pacjentów.

Zasady pisania artykułów

Jedna procedura w jednym artykule. Ta sama informacja w dwóch miejscach rozjedzie się przy pierwszej zmianie.
Ceny, godziny i numery telefonów podawaj wprost. Bot cytuje je dosłownie i nie umie ich wyliczyć.
Artykuły wewnętrzne oznaczaj jako wewnętrzne — bot dopisuje wtedy ostrzeżenie, żeby nie cytować ich pacjentowi.
Nie wpisuj do bazy danych pacjentów. Baza jest o organizacji pracy, nie o osobach.

Czego Omnibus nie robi

Nie udziela porad medycznych — także lekarzom i pielęgniarkom. Baza zawiera procedury organizacyjne, nie wiedzę kliniczną.
Nie ma dostępu do kartotek, grafików ani systemu rejestracji pacjentów.
Nie pamięta rozmów między sesjami. Każda rozmowa zaczyna się od zera.

Zakładanie kont

Nowa osoba klika na ekranie logowania „Nie masz jeszcze konta? Poproś o dostęp" i podaje imię, nazwisko oraz służbowy adres e-mail. To jeszcze nie zakłada konta.
Wniosek trafia do zakładki Konta, a na skrzynkę administratora idzie powiadomienie. Licznik przy nazwie zakładki pokazuje, ile czeka.
Super Administrator wybiera typ konta i stanowisko, po czym klika „Załóż konto". Hasło idzie wtedy mailem prosto do pracownika — administrator go nie widzi i nie musi.
Przy pierwszym logowaniu pracownik musi ustawić własne hasło. Hasło z maila zostaje w skrzynce na stałe, więc działa tylko raz.

Loginem jest adres e-mail. Formularz nie weryfikuje tożsamości — zabezpieczeniem jest to, że konto zakłada człowiek, który wie, kogo przychodnia zatrudnia. Zatwierdzaj wyłącznie wnioski od osób, które znasz.

Stanowisko i jego wpływ na odpowiedzi

Do wyboru: rejestracja, lekarz, pielęgniarka, administracja. Ustawia je Super Administrator w zakładce Konta; zapisuje się od razu po wyborze i działa od następnego pytania.

Stanowisko trafia do modelu jako informacja o tym, kto pyta. Wpływa na to, które fragmenty artykułu zostaną wybrane i jakim słownictwem — rejestracji poda kroki zapisu i wymagane dokumenty, pielęgniarce to, co dotyczy gabinetu zabiegowego, administracji stronę rozliczeniową.

Stanowisko nie daje żadnych uprawnień i nie rozluźnia żadnej reguły. Lekarz i pielęgniarka również nie dostają porad medycznych — baza zawiera procedury organizacyjne, nie wiedzę kliniczną. Konto bez ustawionego stanowiska dostaje odpowiedzi tak jak rejestracja.

Prywatność

Rozmowy widzą wszyscy zalogowani. To narzędzie zespołowe, nie prywatne.
Treść pytań i odpowiedzi przechowujemy 30 dni, potem znika.
W zapisanych pytaniach automatycznie zasłaniane są: numery PESEL i telefonów, adresy e-mail, imiona oraz nazwiska stojące po imieniu albo tytule („dr Nowak", „pani Kowalska").
Zasłanianie nie jest szczelne. Samotne nazwisko („Kowalska prosi o wynik"), adres pocztowy i data urodzenia przejdą. Traktuj je jako zabezpieczenie na wypadek pomyłki, a nie pozwolenie — nie wpisuj danych pacjenta. Omnibus i tak nie ma do nich dostępu i nie odpowie na takie pytanie.

Model

—

„Poziom wysiłku" mówi, ile model zastanawia się nad odpowiedzią. Wyższy daje lepsze wyniki przy zawiłych, wielowarunkowych pytaniach i kosztuje więcej; niższy jest szybszy i tańszy. Zmiana wymaga edycji konfiguracji przez osobę, która instalowała program.

Omnibus — baza wiedzy Dr Teraz

Wniosek o dostęp

Nie pamiętam hasła

Ustaw nowe hasło

Ustaw własne hasło

Omnibus życzy Ci miłego dnia!